Imagination is everywhere

Title: The Letter

Couple: Jonghyun x Taemin (SHINee)

Rate: PG-13

Warning: yaoi fiction

 

 

 

 

 

 

 

 

พักหลังนี้ยุ่งจังนะ ไม่ค่อยได้เจอกันเลย

.

.

ถ้าเป็นแบบนี้เลิกกันไปเลยดีกว่ามั้ย?

 

 

อี แทมินก้มลงอ่านข้อความที่ได้รับในโทรศัพท์มือถือ คิ้วขมวดเข้าหากันแน่นด้วยความไม่พอใจก่อนจะกดพิมพ์คำตอบส่งกลับไปหาอีกฝ่ายด้วยความรวดเร็ว

 

 

เอางั้นก็ได้ ที่ผ่านมาขอบคุณมากนะครับ ลาก่อน

 

 

 

 

 

“เฮ้อ~”

 

เด็กชายถอนหายใจยาว แต่จะด้วยอารมณ์ไหนนั้นตัวเองก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน ใบหน้าเล็กแนบไปกับซี่ตะแกรงเหล็กที่กั้นล้อมบริเวณดาดฟ้าของโรงเรียน มองท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ผ่านช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ เครื่องบินที่เห็นอยู่ไกลลิบๆลำนั้นกำลังจะพาผู้โดยสารไปที่ไหนกันนะ แต่ไม่ว่าปลายทางจะเป็นที่ใดเขาก็มั่นใจว่ามันจะใช้เวลาในการเดินทางไม่นาน อีกไม่กี่ชั่วโมงคุณยายสักคนที่อยู่บนเครื่องบินลำนั้นอาจจะได้พบกับหลานสาวสุดที่รักที่ไม่ได้เจอหน้ากันมาหลายเดือน แล้วก็คงมีคุณลุงสักคนอีกเช่นกันที่อาจจะไปเข้าร่วมการเจรจาทางธุรกิจได้อย่างทันเวลา  การเกิดมาในยุคที่มีเทคโนโลยีคอยอำนวยความสะดวกสบายมันก็ดีแบบนี้แหละ

 

 

 

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มก้มลงมองโทรศัพท์เครื่องบางเฉียบในมือ....

 

 

 

ขนาดแฟนที่คบกันมาได้ 2 เดือนยังบอกเลิกกันได้อย่างง่ายดาย...

 

 

 

แค่ส่งข้อความเท่านั้น...ความสัมพันธ์ทั้งหมดก็ยุติลง ทั้งๆที่เขาคิดมาตลอดมาว่าการที่คนสองคนจะเลิกกัน ควรจะมาเจอหน้าและคุยกันให้เข้าใจมากกว่า แต่ก็ช่างเถอะ นิสัยของเขากับคนคนนั้นก็ไม่ได้เข้ากันแม้แต่น้อย บางทีการเลิกรากันไปอาจจะดีกว่าทนคบต่อก็เป็นได้ มือบางพับฝาโทรศัพท์แล้วสอดเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหมุนตัวกลับเพื่อเตรียมตัวลงไปเรียนวิชาในคาบบ่าย และเป็นตอนนั้นเองที่เขารู้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่ตามลำพัง

 

 

เขาคนนั้นกำลังนั่งเขียนอะไรบางอย่างอยู่เงียบๆ ท่าทางดูตั้งอกตั้งใจและอยู่ในโลกส่วนตัวจนแทมินไม่อยากที่จะทำลายมันลง  เปลือกตาที่หลุบลงต่ำและริมฝีปากระบายรอยยิ้มอ่อนๆยามลากปลายดินสอไปมาบนหน้ากระดาษทำให้ใบหน้าคมเข้มนั้นแลดูอ่อนโยน อาจจะเป็นเพราะแบบนั้นจึงทำให้แทมินกล้าที่จะเอ่ยทักออกไป

 

 

“เขียนอะไรอยู่เหรอครับ”

 

 

“ห๊ะ?” เงยหน้าขึ้นมามองเด็กหนุ่มด้วยความแปลกใจ “ว่าไงนะ?”

 

 

“อย่าบอกนะว่าเขียนจดหมายรักน่ะ” แทมินไม่ได้ถามซ้ำ แต่พูดสิ่งที่ตัวเองสงสัยออกไปแทน

 

 

“ทำไมล่ะ”

 

 

“ก็....เห็นทำหน้าเหมือนเขียนอะไรแบบนั้นอยู่นี่นา”

 

 

แม้แต่ตัวแทมินก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงคิดว่าเขากำลังเขียนจดหมายรักอยู่ เขาแค่คิดว่าถ้าเป็นแบบนั้นได้...ก็คงจะดีไม่น้อย ก็การเขียนจดหมายน่ะ คลาสสิกจะตายไป

 

 

“ไม่ใช่จดหมายรักหรอก”

 

 

คนคนนั้นตอบกลับมาด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้มกว้างขวาง มันดูเจิดจ้าเสียจนแทมินรู้สึกว่าตัวเองต้องกระพริบตาถี่ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่แทมินได้คุยกับผู้ชายคนนี้ เขาในตอนนั้นดูแตกต่างจากข่าวลือที่เคยได้ยินมามาก ข่าวลือที่ว่าเขาเป็นเด็กเกเร มีเรื่องชกต่อยเป็นประจำและชอบทำให้ผู้หญิงร้องไห้ พอมาดูแบบนี้แล้วก็ไม่เห็นจะเป็นอย่างนั้นเลยสักนิด ผู้ชายคนนั้นน่ะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คนที่ชื่อคิม จงฮยอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่ก็แค่ในตอนนั้นเท่านั้นแหละ...

........

 

 

 

[faii]

- ยังแต่งไม่เสร็จ แต่อยากเอาลงอ่ะ ^^"

- แต่ถึงแต่งเสร็จแล้ว ก็คงไม่เอาลงที่ไหนหรอกมั้ง ฮ่าๆ

- เพลงยังเป็นของเรื่องคิสฯ ฟังตอนอ่านเรื่องนี้คงไม่เข้าเท่าไหร่

- cr. Motomi Kyousuke